Top menu

Child Sponsor Program visit

Zaterdag gingen we weer op bezoek bij een ander project waar we een aantal programma’s en activiteiten zagen die de kinderen en met name de tieners in dit project doen en waar we weer een aantal huisbezoeken aflegden.

Onderweg zie je echt overal huizen die niet afgebouwd zijn. We werden wederom warm verwelkomd met o.a muziek. De reisleiders Hugo en Bregina hadden hier een paar correspondentiekinderen. Dat zijn kinderen die door iemand anders (of een bedrijf) gesponserd worden maar wij zij brieven naar schrijven. Voor die kinderen zijn zij eigenlijk de sponsors. Ze hadden elkaar al snel gevonden en hadden leuke ontmoetingen.

Al snel gingen we in groepjes uiteen om een rondleiding te krijgen door het project.
Erg indrukwekkend wat ze daar allemaal doen en leren. Ik zou het in Nederland ook wel zo willen zien!
Ook hier focussen ze zich op de 4 aspecten: fysiek, sociaal-emotioneel, cognitief & spiritueel. Zo leren ze dat ze geliefd zijn zoals ze zijn en krijgen ze bijv. les over anorexia. Ik zag ook een poster hangen van Nick Vujicic.
We kregen te zien dat elk kind een eigen tandenborstel en handdoek heeft.
We zagen ook mappen met alle informatie over elk kind. Ze hadden ook een bibliotheek waar de kinderen kunnen studeren. De boeken mogen ze niet meenemen anders is de kans groot dat ze niet terug komen. We kregen ook kinderen te zien die bezig waren met het bedrukken van materialen zoals t-shirts. Op het eind kregen we ook zelfbedrukte t-shirts mee!
Het treft mij elke keer weer hoe gepassioneerd en toegewijd de medewerkers zijn. Ook de kinderen en tieners zijn erg leergierig en gedreven. Ze worden gevraagd wat hun dromen zijn, wat ze willen worden en wat hun visie is. Zo goed om daar vroeg mee te beginnen.
De kinderen leren ook te tuinieren. Ik wou dat ik vroeger al deze dingen op school kreeg!

Ons groepje ging mee met Bregina op huisbezoek bij Rosemary, het correspondentiekindje van Bregina. Een heel lief en beetje verlegen meisje. Ze woonden een paar straten verderop en relatief heel goed (in Nederland zou het nog steeds armoedig zijn) maat dat komt omdat het huis is van de meneer waar de moeder schoonmaakt en hij liet ze daar wonen. Binnenkort moeten ze er vertrekken omdat de dochter van die meneer daar gaat wonen.
We werden hartelijk ontvangen. Met name Bregina uiteraard. Zowel de moeder als vader waren er. De moeder van Rosemary kwam al snel aanzetten met een doos vol met o.a. foto’s die Rosemary van Bregina over de jaren had ontvangen. Apart maar ook heel mooi om dat zo terug te zien. Ook speelgoed dat de directeur van Compassion Nederland bij een bezoek aan Peru had doorgestuurd. Ze liet ook foto’s zien van vroeger.
Wat mij het meest bijgebleven is was toen Bregina vroeg wat het werk van Compassion voor ze betekent. Daarop antwoordde de moeder dat haar dochter een ware evangelist is. Ze nam een boekje over Jezus mee waarin bijbelteksten staan en las dat voor. Ze vertelde wat ze geleerd had op het project en zei dat ze eerst moeten luisteren en dan zou ze vragen stellen. Haar vader had een alcoholprobleem en is door haar dochter er vanaf gekomen en haar moeder gaat nu regelmatig naar de kerk. Ze zijn er echt door veranderd ten positieve. Je hoort wel vaker dat het effect van sponsoring doorwerkt in families maar als je het dan zo hoort en ziet dan is dat toch wel heel bijzonder.
Voor de familie hebben we op het eind gebeden. De moeder werd er geëmotioneerd door.

Terug bij het project hebben we nog gevoetbald en gevolleybald met de tieners. Bij het project kregen we weer eten voorgeschoteld en langzaam kwamen de andere groepen terug van de huisbezoeken. Ze moesten een half uur rijden en het was heel stoffig en armoedig. Toen was het tijd om afscheid te nemen. We hebben voor het project gebeden en gezongen. Bij vertrek wilden bijna alle meiden met mij op de foto. Lijk ik dan toch op Justin Bieber?
Ook hier werden we uitvoerig uigezwaaid. Ik vond het erg leuke en prachtige kinderen en tieners daar. Ik was onder de indruk van het project en wat Compassion allemaal doet en wat voor verschil dat maakt.

’s Avonds hebben we als groep teruggeblikt op de afgelopen dagen en ervaringen gewisseld. Erg goed om te doen want het is niet niks wat er op je af komt.
Zo kreeg een medereiziger een tas van een vrouw als cadeau. In de bus bleek dat er nog wat spulletjes in zaten. Die tas was dus gewoon van die vrouw en werd door haar gebruikt. Wij geven wat we kunnen missen, zij geven vanuit het weinige dat ze al hebben.

, ,

2 Responses to Child Sponsor Program visit

  1. Leandra Kuindersma 17 oktober 2011 at 18:29 #

    Geweldig om je verhaal te lezen. Was erg speciaal om te lezen. Bedankt dat je het met ons deelt! Ik ga over 3 weken mijn 2 sponsordochters bezoeken in noord Thailand en door je verhaal zie ik er alleen nog maar meer naar uit (als dat al mogelijk was haha). God’s zegen toegewenst.
    Groetjes Leandra

    • Elwin 18 oktober 2011 at 02:18 #

      Dank je wel Leandra! Gaaf, ik wens je alvast een prachtige tijd toe!