Child Survival Program visit

Vrijdag gingen we op bezoek bij een project in het noorden van Lima die ook een Child Survival Program hebben. Dit project lag echt midden in de sloppenwijken die langs de bergen zijn gebouwd. Erg schrijnend om te zien.

Het lijkt alsof ik hier al heel lang ben. Zo veel indrukken krijg je op een dag. Daardoor slaap ik wat minder vast en mijn verkoudheid helpt ook niet mee.
Het is hier overigens gemiddeld 20 graden met soms de zon erbij. Prima te doen dus! Het regent hier bijna nooit. Mist noemen ze hier regen.

Bij het project werden we ook weer warm welkom geheten. We kregen uitleg over de diverse activiteiten die ze daar doen. Wat daar steeds in benadrukt werd waren de 4 aspecten waar ze zich op richten: fysiek, sociaal-emotioneel, cognitief en spiritueel. Een aantal groepjes kinderen deden ook uitvoeringen met dans en muziek.
Dit project heeft naast het Child Sponsor Program ook het Child Survival Program voor moeders en babies. Daarvoor gaan lokale Compassion vrijwilligers (zogenaamde “promoters”) regelmatig thuis op bezoek bij moeders en babies. Om o.a. voor ze te bidden, advies te geven, te helpen bij de opvoeding en een luisterend oor te bieden. Wij gingen in 4 groepjes uiteen om met zo’n bezoek mee te gaan.

Dit maakte op mij erg veel indruk en was heel heftig maar tegelijk ook heel mooi. We liepen door de sloppenwijk en moesten op een gegeven moment steil omhoog klimmen. Toen kwamen we bij het huis van de moeder die wij gingen bezoeken. Ook hier moesten we redelijk steil omhoog klimmen langs een toilet, waslijnen en allemaal “afval” (blijkbaar bewaren ze dat om eens in de zoveel tijd in te wisselen). Het huisje was echt heel klein en armoedig. Nog wat erger dan het huis van mijn sponsorkind. We pasten net met zijn allen in de woonkamer. Deze is nog kleiner dan mijn keukentje. De moeder had het wel prachtig aangekleed en verwelkomde ons hartelijk. Ondanks de situatie straalde ze wel! Omdat haar moeder een besmettelijke ziekte had moest ze met haar zoontje alleen wonen. Ze had gelukkig nog wel een man (die lopen vaak weg) alleen die moet van ‘s ochtends 6 uur tot ‘s avonds 10 uur werken. De “promotor” deed een oefening voor met het kind waarbij hij het juiste aantal balletjes in een flesje moest stoppen. Ze was erg dankbaar voor de hulp van Compassion die haar ook hielp in haar eigenwaarde en geloof. We hebben wat gepraat, haar bemoedigd en voor haar gebeden. Ze kreeg een tas met o.a. voedsel die ze elk bezoek ontvangt. Ik was erg geraakt door die moeder met een sterk karakter. Mooi om te zien hoe het werk van Compassion verschil maakt.

Daarna weer teruggelopen naar het project waar we een heerlijke maaltijd aangeboden kregen. Een jongetje schoof voor alle vrouwen de stoel aan! Leuk om te zien.
Vervolgens gingen we in 3 groepen uiteen om een aantal klassen te bezoeken (onderdeel van het Child Sponsor Program). Van jong tot oud. Met de kleinste kinderen hebben we gespeeld en met de oudere kinderen hebben we gepraat en we kregen er te horen wat ze daar leerden.
Ik vroeg wat ze het leukst vinden aan Compassion. Het meest gehoord waren wel de brieven die ze ontvangen van hun sponsors! de kinderen die geen brieven ontvangen vertelden dan het voelt alsof hun sponsor niet bestaat. Dit geeft maar weer aan hoe belangrijk die brieven zijn! Dat zegt ze zoveel meer dan de maandelijkse ondersteuning.
De oudste kinderen (tieners) wisten allemaal precies wat ze wilden worden. Wat een verschil met Nederland waar zoveel mogelijkheden en keuzes zijn maar de meesten niet weten wat ze willen worden of zelfs niet naar school willen.

In Peru wordt het project uitgevoerd naast de reguliere school vanuit de overheid (verschilt per land, waar dat niet zo is vervangt het project de school). Een aantal middagen of ochtenden (afhankelijk van wanneer ze niet naar school hoeven) gaan ze naar het Compassion project en daar zijn ze erg blij en dankbaar voor.

Na veel gezwaai en knuffels vertrokken we weer naar het hotel. ‘s Avonds hebben we aan de kust van Lima in een groot winkelcentrum heerlijk gegeten. Dat was wel een enorm contrast met die middag…

Kijk op http://sponsortourscompassion.blogspot.com/ voor ervaringen van medereizigers en bovenal meer foto’s (de foto’s van zaterdag zijn grotendeels door mij gemaakt)!
Morgen gaan we voor een paar dagen naar Barranca. Het is nog de vraag of in dat hotel internet beschikbaar is maar waarschijnlijk wel.

Over Elwin

Oprichter van Collectees, webapplicatie ontwikkelaar, video- & fotograaf, armoede & onrecht, geloof, hoop, twijfel en liefde.

Volg dit blog via email

Voeg je bij vele anderen en ontvang automatisch een email als ik nieuwe berichten op mijn blog heb geplaatst.

, , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie